וַיִּֽהְי֤וּ מַלְעִבִים֙ בְּמַלְאֲכֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים וּבוֹזִ֣ים דְּבָרָ֔יו וּמִֽתַּעְתְּעִ֖ים בִּנְבִאָ֑יו עַ֠ד עֲל֧וֹת חֲמַת־יְהוָ֛ה בְּעַמּ֖וֹ עַד־לְאֵ֥ין מַרְפֵּֽא׃
אָבער זײ פֿלעגן שפּעטן פֿון די שלוחים פֿון גאָט, און פֿאַראַכטן זײַנע װערטער, און זיך לוסטיק מאַכן איבער זײַנע נבֿיאים, ביז דער גרימצאָרן פֿון גאָט איז אױפֿֿגעגאַנגען אַקעגן זײַן פֿאָלק, אַז קײן תּרופֿה איז מער ניט געװען.
Ecclesiastes
If the spirit [of judgment] of the Ruler arises against you, do not leave your place [i.e., do not abandon those good traits that you possess], for it [i.e., the suffering that comes upon you] attenuates your transgressions and lightens [your] grave sins.